Armenië

De officiële naam van Armenië is Hayastan (land van de Hay). Het beslaat een oppervlakte van  29.800 km² en is ongeveer de grootte van België. Armenië ligt ingesloten tussen de berg Ararat en de kleine Kaukasus en grenst aan Turkije, Georgië, Azerbeidzjan en Iran. 

Het land kenmerkt zich door bergen die tot bijna 5000 meter hoog zijn. De hoofdstad Yerevan heeft ruim 1 miljoen inwoners en ligt op een hoogte tussen 700 en 1100 meter in de vallei van de in Turkije gelegen berg Ararat. 

Deze vallei is het grootste landbouwgebied van Armenië met als hoofdbestanddeel de druiven- en fruitteelt. 

De taal is een Indo-Europese taal met een eigen, 39 letters omvattend, alfabet dat in de 5de eeuw vanuit het Aramees en Grieks is ontwikkeld door de monnik Meshrob Mashtots.



Armenië is als het eerste christelijke land ter wereld, in een gebied waar veelal Islamieten wonen, altijd een vreemde eend in de bijt gebleven. Het was door de eeuwen heen een groot zelfstandig rijk, maakte deel uit van het Ottomaanse Rijk, was onderdeel van de Sovjet Unie en is sinds 1992 een zelfstandige republiek.

Sinds de onafhankelijkheid is het land door diepe dalen gegaan. De oorlog tegen Azerbeidzjan in 1992-1995 zorgde voor een groot tekort aan energie en voedsel en het reizen in deze periode was moeizaam.

Sinds die tijd is er ontzettend veel veranderd in Armenië en die veranderingen volgen elkaar in hoog tempo op. Er wordt veel gebouwd en gerestaureerd en de vele goed onderhouden parken en een groene ‘cirkelzone’  zorgen voor rustige plekken in de drukke metropool Yerevan. Elk half jaar verschijnen er nieuwe restaurants en terrasjes en zien we nieuw geopende winkels, waar alles verkrijgbaar is.

Kortom: Armenië is volop in beweging en ook de verbetering van de infrastructuur krijgt meer aandacht. 

Het platteland blijft achter in deze ontwikkeling. Buiten Yerevan zijn er nog enkele kleine steden en veel verspreid liggende dorpen. Deze dorpen hebben wel elektriciteit, maar de huizen zijn niet overal op het waterleidingnet aangesloten. De kleine wegen kunnen zeer slecht zijn, al zien we ook daar geleidelijk verbetering in komen. De hoofdwegen zijn goed berijdbaar,  bestaan meestal uit tweebaans wegen, sommige delen zijn autosnelweg. Er is weinig verkeer buiten Yerevan, hetgeen in groot contrast staat met het hectische autoverkeer in de hoofdstad.